Яшкін Валерый Канстанцінавіч

(1940 - 10.01.1997)

клавішныя, ліра, вершы

Час працы: 1968 - 1977 гг.

Пазнаёміўся з Уладзімірам Мулявіным, Леанідам Тышко і Ўладзіславам Місевічам падчас вайсковай службы ў Беларускім вайсковым вокругу ў 1965 годзе.

Яшкін – першы з «бацькоў заснавальнікаў» ансамбля, хто яшчэ ў самім росквіце папулярнасці пачаў сваю сольную кар'еру па-за групы (з перапынкамі працаваў у ансамблі да 1975 года).

Пасля тэатральнага інстытута скончыў Вышэйшыя рэжысёрскія курсы пры Гітысе. Дацэнт РАЦІ, кандыдат мастацтвазнаўства, Заслужаны дзеяч мастацтваў.

Сяброўскіх і творчых сувязяў з «Песнярамі» ніколі не губляў. Па ім сцэнару (либретто) пастаўлена опера «Песня аб долі».

Ён таксама мае дачыненне да поспеху двух прац групы «Арыэль» (рок-опера «Паданне аб Емяльяне Пугачове» і рок-ораторыя «Майстры»).

Яшкін як сцэнарыст і рэжысёр прымаў удзел у арганізацыі іншых буйных тэматычных эстрадных паданняў. Аўтар шэрагу артыкулаў і нарысаў (напр., «Вакальна-інструментальныя ансамблі» 1980 г.).

У 1995 годзе апублікаваў кнігу «На паўдарогі ад эстрады да тэатра».

У сярэдзіне 90-х Яшкін разам з Демешко прымаў удзел у падрыхтоўцы да выхаду анталогіі «Песняроў», вядомай зараз як "морозаўскае" выданне.