Эскін Аркадзь Барысавіч

(24.04.1939 - 12.08.2006)

фартэпіяна, клавішныя

Час працы: 1981 - 1986 гг.

ЭСКІН АРКАДЗЬ БАРЫСАВІЧ – джазавы піяніст, кампазітар, аранжоўнік, педагог.

Нарадзіўся 24 красавіка 1939г. у Харкаве ў сям'і музыкаў.
У 1956 г. скончыў харкаўскую музычную школу-дзесяцігодку, у 1957м аддзяленне народных прылад БГУК. Джазам пачаў займацца яшчэ ў школьны час і ўжо ў 13 гадоў гуляў у складзе рэстараннага ансамбля. З канца 1955г. гуляў у джаз-аркестры г. Луганска, а затым да 1957 года гуляў у джаз-аркестры п/к Ю.Пятрова.

У юнацкасці Аркадзю прыходзілася бываць і ў Маскве, дзе па вечарах гуляў у складзе розных калектываў. У 1958 годзе ў Растове на Дону арганізаваў першае сваё трыа.

З 1961 па 1967 г. працаваў у джаз-аркестры ў Разані.
У 1965г. – музыка кіеўскага аркестра «Днипро» п/к І.Петрэнка, а потым – працаваў у аркестры Л.Утесова.
З 1967 па 1971 г. – піяніст тбіліскага ансамбля «Чангі» Гюлиі Чохэлі. З Грузіі музыка пераехаў у Мінск, дзе ўвайшоў у склад ансамбля «Тоніка» Белдзяржфілармоніі (1972-1979), а затым быў запрошаны ў ансамбль «Песняры» дзе прапрацаваў у ансамблі да 1986 года.

З траўня 1986 г. - кіраўнік ансамбля п/к Ў. Вуячыча.
У 1987 г. пераведзены ў аркестр п/к М. Фінберга.
У 1987 г. прыняў запрашэнне ўвайсці ў склад толькі што арганізаванага Дзяржаўнага канцэртнага аркестра Беларусь, дзе ён стаў выступаць як саліст біг-бэнда і як лідэр фартэпіяннага трыа. Эскін займаўся навучаннем маладых музыкаў, з квартэтам «Класік-джаз-бэнд» запісваўся на радыё і тэлебачанні. У 1994 годзе ён у дуэце з сябрамі, скрыпачом Барысам Бернштэйнам, на працягу 3-х месяцаў выступаў у Японіі. У 1994-98гг. выступаў у Еўропе як піяніст «Уральскага діксілэнда» І.Бурко. Пасля вяртання ў Мінск зноў гуляў у аркестры М.Фінберга.

З 1999 па 2003 год, выкладаў джазавае фартэпіяна на кафедры майстэрства эстрады Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры (Аркадзь Барысавіч – прафесар факультэта эстраднага мастацтва). Сярод яго вучняў: Р.Козыраў (БДА «Песняры»), К.Гаўрылава, Л.Багданава. Раўналежна актыўна выступаў з канцэртамі як лідэр джазавага трыа, запісваўся з Ірынай Дарафееевай, Вольгай Залескай і іншымі.

У творчасці прытрымваецца мэйнстрыму, уключае ў рэпертуар як стандарты джазавай музыкі, так іншыя складанні, сярод якіх найболей вядомыя «Іспанскія напевы», «Мая мілая Клара», «Жужаль», «Гуляў казак».

Гастролі і фэсты: у складзе «Тонікі» - краіны Еўропы, Афрыкі, Лацінскай Амерыкі, Мексіка. У складзе «Песняроў» - краіны Еўропы, Індыя. У складзе «Уральскага диксиленда» - краіны Еўропы, выступы ў джаз-клубах Парыжу, Лондану, Ліверпуля. Сярод фэстаў: “North Sea” (Гаага, 1996), Эйдховен, Гетеборг, Эдынбург (у складзе «Уральскага диксиленда»), Куйбышаў, Днепрапятроўск, Данецк (1968), Тбілісі, «Белыя ночы» (Ленінград), «Талін-67», Ялта, Менск, «Славянскі кірмаш», «Данецк-2004», «Растоў-2004, 2005» - у складзе розных калектываў.

Узнагароды: лаўрэат Усесаюзнага конкурсу артыстаў эстрады (1978) у катэгорыі «інструментальная музыка» (у складзе «Тонікі»)

Дыскаграфія: CD - у складзе «Igor Bourco’s Uralsky Jazzmen”: “Russia Meets America” (Jazz Between Dikes”. 1995, Галандыя), “America Meets Russia” (Jazz Between Dikes”. 1997, Галандыя), «Беларускі диксиленд» («Каўчэг», 2004); “What’s News?” ((«Каўчэг», 2005).