Демешка Аляксандр Сяргеевіч

(24.04.1947 - 08.05.2006)

ударныя

Час працы: 1968 - 1988 гг. і 2005 - 2006 гг.

Нарадзіўся ў г. Брэсце. Прадстаўнік хвалебнай кагорты заснавальнікаў ансамбля. Скончыў брэсцкую музычную вучэльню па класе ўдарных.
Разам c У.Місевічам служыў у аркестры пры штабе Беларускага вайсковага вокруга. У гады службы адбылося знаёмства з У.Мулявіным.

У 1979 г. у складзе ансамбля атрымаў ганаровае званне "Заслужаны артыст БССР" (рэдкі выпадак у гісторыі барабаншчыкаў).

Да ўдарніка "Песняроў", гумарысту па жыцці, прымацаваўся мушкецерскі вобраз «Портоса-балагура».

Саліраваў у шэрагу песень, (як правіла з сатырычным падтэкстам) такіх як: «Забалела галава», «Чарачка», «3 кiрмашу». У канцэртнай праграме "Ва ўвесь голас" (канец 80-х) выконваў адразу дзве: "Падлізнік" і "Апошні крык"(Мода).

У 1991 годзе, заснаваў кааператыў "Песня" (арганізацыя гастроляў па Расіі зорак замежнай эстрады).

Пазней працаваў у канцэртным аддзеле стадыёна "Лужнікі".

У 1994 годзе на імпрэзе 25-годдзі «Песнярам» Демешка, ізноў выканаў сваё знакамітае сола на каструлях.

У сярэдзіне 90-х з згоды Ў.Г.Мулявіна, прыняў актыўны ўдзел у падрыхтоўцы аўдыё-выданні «Анталогія Песняроў».

У канцы 90-х даў інтэрв'ю "Музычнай газеце" дзе распавёў аб сваіх музыкалных планах на бліжэйшыя гады.

Воляю лёсу з пачатку 2005 г. - ген.дырэктар (які заставаўся з чэрвеня 2004 г. безгаспадарным) ТАА «Песняры» і кіраўнік, створанага ім ансамбля «Лявоны», гастралюючага цяпер па гарадах Расіі (у праекце ўдзельнічае і іншы ветэран – Уладзімір Мікалаеў).

У сакавіку 2004г. у інтэрв'ю Д.Цярохіну (віртуальны музей "Песняры") асвятліў шэраг пытанняў, датычных гісторыі ансамбля.

У сакавіку 2005г. з пясняром адбылася інтэрнэт-канферэнцыя.

У снежні 2005г. ім быў арганізаваны ў маскоўскім клубе “SOS” канцэрт «Лявоноў» з удзелам А.Кашепарова.